Problemy ze snem

Problemy ze snem mogą powodować cierpienie emocjonalne i obniżać funkcjonowanie w sferze społecznej, zawodowej i rodzinnej. Zaburzenia snu występują również w przebiegu zaburzeń nastroju, zaburzeń lękowych, chorób somatycznych oraz u osób doświadczających przewlekłego stresu.

Na początku zaburzenia bezsenność jest przygodna i krótkotrwała. Objawy mogą ulec utrwaleniu, jeśli stosujemy nieprawidłowe strategie radzenia sobie z zaburzeniem – śpimy w ciągu dnia, sięgamy po substancje psychoaktywne, udajemy się na spoczynek i wstajemy o różnych porach. Gdy stan bezsenności przedłuża się, pojawia się lęk dotyczący bezsenności (“nie uda mi się zasnąć, nie będę mógł funkcjonować”). Nasze nierealistyczne przekonania dotyczące snu oraz katastroficzne myśli o konsekwencjach bezsenności powodują napięcie, utrudniające zasypianie oraz podtrzymują nieadaptacyjne strategie radzenia sobie. Pacjent wpada w “błędne koło bezsenności”.

W przypadku zaburzeń snu często stosowane są farmakologiczne metody leczenia. Terapia poznawczo-behawioralna bezsenności jest skuteczną metodą w leczeniu objawów zaburzeń snu. W trakcie terapii stosowane są techniki poznawcze, pozwalające zmienić nieprzystosowawcze przekonania i myśli związane ze snem oraz techniki behawioralne pozwalające poprawić jakość snu (zwiększenie aktywności w ciągu dnia, higiena snu, techniki relaksacyjne).