niebieski puzzel

Zaburzenia neurorozwojowe (ASD, ADHD)

Czy autyzm lub ADHD da się „wyleczyć”?

Zaburzenia neurorozwojowe to grupa zaburzeń, których wspólną cechą jest wpływ na rozwój mózgu i układu nerwowego. W ich konsekwencji mogą pojawić się trudności w nabywaniu i wykonywaniu różnych funkcji, takich jak mowa, ruch, uczenie się i interakcje społeczne. Zaburzenia neurorozwojowe pojawiają się we wczesnym dzieciństwie i przeważnie towarzyszą danej osobie przez całe życie. Do tej kategorii zaburzeń należą spektrum autyzmu (ASD) i zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). 

Spotkamy się także z określeniem “neuroróżnorodność” – jest to określenie pozwalające uwzględnić indywidualny charakter cech mózgu i układu nerwowego. 

Spektrum autyzmu (ASD)

Kryteria diagnostyczne (DSM V) spektrum autyzmu obejmują trwałe deficyty w komunikacji społecznej i interakcjach społecznych oraz ograniczone, powtarzalne wzorce zachowań, zainteresowań lub aktywności. Zaburzenie pojawia się na wczesnym etapie rozwoju i trwa całe życie. Częste wyzwania osób ze spektrum autyzmu dotyczą: potrzeby rutyny i trudności z adaptacją do zmian, problemów z rozumieniem kontekstów i komunikatów społecznych, trudności w przetwarzaniu sensorycznym, objawów lękowych oraz innych problemów z regulacją emocji. W kulturze popularnej osoby ze spektrum są nierzadko przedstawiane w sposób stereotypowy (jako “dziwni” lub “geniusze”), co nie ułatwia otrzymanie odpowiedniej diagnozy i potrzebnego wsparcia. Określenie “spektrum” pozwala uwzględnić indywidualne cechy jednostki i zaopiekować daną osobę zgodnie z jej potrzebami.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)

ADHD związany jest występowaniem trwałego wzoru zaburzeń uwagi i/lub nadruchliwości – impulsywności. Zjawiska te zakłócają funkcjonowanie i rozwój oraz pojawiają się przed 12 r.ż. Do częstych problemów pacjentów należą: trudności z koncentracją uwagi, zapominanie, dezorganizacja, brak poczucia czasu, trudności z kończeniem i zaczynaniem zadań, nadruchliwość, impulsywność, szybkie wzbudzenie emocjonalne, przeciążenie sensoryczne. Konsekwencją powyższych mogą być problemy z utrzymywaniu relacji, samoobwinianie, wysoka wrażliwość na odrzucenie oraz zakłócenia w zakresie edukacji i pracy. Jak widzimy, ADHD wpływa na życie osoby w każdym obszarze życia, chociaż nie zawsze jest to widoczne dla postronnych. Dlaczego? Ponieważ bprzez co nierzadko prezentują się jako osoby bardzo skuteczne w działaniu. Niestety, odbywać się to może kosztem dużego przeciążenia fizycznego i emocjonalnego. Musimy także pamiętać, że u każdego pacjenta rodzaj i nasilenie objawów mogą się różnić. 

Pamiętajmy, że ASD i ADHD nie są “chorobami” i nie można ich trwale “wyleczyć”. Wsparcie terapii polega na poprawie funkcjonowania i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb każdego pacjenta. Potrzeby te mogą dotyczyć nauki umiejętności społecznych i regulacji emocji, wzmocnienia samoakceptacji, zmiany organizacji dnia czy budowania wspierającego środowiska itp. Istnieją na szczęście metody o potwierdzono naukowej skuteczności, które sprawdzają się w przypadku często powtarzających się trudności u osób neuroróżnorodnych.

Terapia poznawczo-behawioralna i terapie trzeciej fali cały czas starają się poszerzać zbiór technik i narzędzi, które mogą pomóc pacjentom.

Umów się z nami!

Rejestracja telefoniczna: od poniedziałku do piątku 14:00-18:00.

Prosimy o pozostawienie wiadomości SMS lub WhatsApp jeśli nie odbieramy, oddzwonimy tak szybko, jak to będzie możliwe. W przypadku wiadomości email, również będziemy wdzięczni za pozostawienie numeru kontaktowego.

Obejmujące się dłonie

Poczytaj artykuły w tym temacie: